In het laatste nummer van De Nijmeegse Stadskrant werd aandacht besteed aan de eurocampagne van Lily Jacobs, die als Nijmeegse zevende op de lijst van de Partij van de Arbeid stond. Ik heb me eraan gestoord dat het interview met haar nauwelijks een kritische noot bevat. Dat had ik toch wel verwacht van een blad als de Nijmeegse Stadskrant.

Lily Jacobs heeft een verleden als milieugedeputeerde van de provincie Gelderland. Onder haar verantwoordelijkheid is er weinig tot niets gedaan aan het verbeteren van de milieusituatie in Nijmegen-West en Weurt. Sterker nog, het werd alleen maar erger. De kolencentrale Electrabel kreeg van haar toestemming om zwaar vervuild hout te verbranden. Uiteindelijk moest die verbranding na enige jaren worden stopgezet, dankzij een succesvolle juridische strijd van de milieubeweging.

Daarnaast maakte Jacobs deel uit van het Gelderse college toen dat verwikkeld raakte in een omvangrijke fraude- en corruptieaffaire. Uiteindelijk werd alleen haar PvdA-collega Wim Scheerder vervolgd. Terecht voelt Scheerder zich "gepakt" door Justitie, omdat niet alleen hij maar het hele college van GS verantwoordelijk was voor de corruptieaffaire.

Jacobs is uiteindelijk niet gekozen voor Europa. Ik denk dat we daar niet over hoeven te treuren.