De voorpagina
De voorkant van dit nummer is een tekening uit de serie 'Leda en de Zwaan' van de begin dit jaar overleden kunstenaar Klaus van de Locht. Met dank voor de toestemming van Peter van de Locht. Zie ook het artikel over Klaus van de Locht. De foto is gemaakt door Rob Mols.

> Op welke plekken in de
stad is de Stadskrant altijd gratis op te halen?

Reageren kan op het forum, maar ook via [email protected]; reacties op de site kunnen naar de webmaster (zie colofon voor postadres van de Stadskrant).

De foto's die in de Stadskrant worden gepubliceerd, zijn tegen een financiële vergoeding, na te bestellen.
Indien u hiervoor belangstelling heeft, kunt u contact opnemen met het kantoor van de Nijmeegse Stadskrant.

 


De reeks Lokaal Verhaal is een podium om Nijmeegs schrijftalent onder de aandacht te brengen.
Auteurs die een bijdrage willen leveren worden uitgenodigd contact op te nemen met de redactie.

Vakantietrofeeën

Door Mark van Heck

Natuurlijk houd ik van vakantie. Wie niet? Alleen ben ik niet zo dol op de nasleep: de Avondjes Fotokijken. Daarvoor breekt nu de periode aan. Tijdens deze zomer heb ik hier en daar wat planten en katten van vakantievierende vrienden verzorgd. Daardoor ben ik de eerstaangewezen proefpersoon om de foto’s en verhalen op uit te proberen.

De vakantiefoto is allang niet meer een souvenir dat je mee naar huis neemt als herinnering aan een mooi moment. Het is veel meer een trofee. Zoals jagers vroeger het hoofd van een geschoten dier meenamen na een safari, zo zijn er nu de foto’s. De meeste vakantiefoto’s tonen dan ook grootse gebouwen die vast het bezoeken wel waard zijn, maar die op een plaatje niet echt tot hun recht komen.

Bovendien ken ik de Eiffeltoren, de toren van Pisa, de Tower bridge en de Acropolis al van eerdere vakantiefoto’s. De foto is dan ook niet bedoeld om mij te laten zien hoe zo’n gebouw eruitziet. Dat zie je eraan af: het monument is meestal niet meer dan het decor. De vriend of kennis poseert zelf breed lachend op de voorgrond. Alsof het een bewijsstuk is: "Kijk: hier sta ik in Barcelona. Ik ben er echt geweest. Je hebt niet voor niets de planten water gegeven."

Voor het eerst in jaren bleef ik de hele zomer in Nijmegen. Ik wist niet dat thuisblijven zo leuk is. Iedereen is veel meer ontspannen, ook mensen die werken.
Waarschijnlijk is het meeste leidinggevende personeel wel op vakantie, zodat iedereen zich eindelijk eens op zijn werk kan concentreren en geen chef bezig hoeft te houden.

De files zijn verdwenen, er is plaats in de trein en zelfs in de fietsenstalling. Als je door de binnenstad loopt, waan je je in een vakantieland met lekker weer en volle terrassen. Zelfs de prijzen in de winkels zijn on-Nederlands door de uitverkoop.

Het is net of de mensen die niet weg kunnen, met elkaar afspreken om het dan hier maar gezellig te maken. Stelt u zich dit eens voor: een zacht glooiend groen veld, met bomen langs de rand. Op het veld zitten groepjes mensen uit allerlei landen te barbecuen of gewoon te praten. Een aantal jongens trapt ontspannen een balletje, en uit de verte komt het geluid van kinderen die in het water spelen. Een heerlijke vakantieplek. Eigenlijk zou ik hem graag voor mezelf houden, maar u had vast het Goffertpark al herkend. Ach, als het daar te druk is dan zijn er nog altijd het Kronenburgerpark, het Valkhof, de Waalkade en andere plekken in de stad waar de meeste vakantiefotoplaatsen niet aan kunnen tippen.

Ik heb dan ook geen foto’s gemaakt. Iedereen weet al hoe de Waalkade eruitziet, en ik hoef niemand ervan te overtuigen dat ik er geweest ben. Een ding weet ik wel: als ik foto’s gemaakt zou hebben dan zou niemand geloven dat ze uit Nederland afkomstig zijn.

Mark van Heck (1970) groeide op in ’s Hertogenbosch en woont inmiddels vijftien jaar in Nijmegen. Na zijn studie geografie publiceerde hij een twintigtal boeken op het terrein van informatica. Sinds dit jaar verzorgt hij voor de Nijmeegse Stadskrant geregeld muziekrecensies.