Steeds meer inwoners van Nijmegen kunnen geen woning vinden. Als je vroeger dringend een huurwoning zocht kon je je daarvoor aanmelden, waarna diegene die zich het eerst had ingeschreven het eerst aan de beurt kwam. Dat was in ieder geval eenvoudig en eerlijk.
Toen moest ook op dit gebied het marktdenken zijn intrede doen. Er kwam een krantje met vrijstaande woningen. Dat werd huis-aan-huis bezorgd. Iedereen kon reageren door het insturen van een woonbon. Mensen die moeilijk konden lezen of schrijven kregen het daarmee een stuk moeilijker.
Toch vonden sommigen dit systeem nog te vriendelijk voor de mensen. Ze bedachten dat het krantje niet meer huis-aan-huis bezorgd moest worden. In plaats daarvan kwamen er centrale afhaalpunten. Bejaarden en gehandicapten kregen het daarmee een stuk moeilijker.
Het kon nog onvriendelijker: niet langer telde meer hoe lang mensen zonden ingeschreven, maar hoe lang men al in zijn of haar huis woonde. Starters kregen het daarmee een stuk moeilijker. Dankzij het Haagse privatiseringsbeleid begonnen ondertussen woningbouwcorporaties zich te ontwikkelen tot projectontwikkelaar.
|
|
Goedkope huurwoningen slopen en er (minder) duurdere woningen voor terugplaatsen. Zoals in de Wolfskuil. De huurders moeten zelf maar een nieuwe woning zoeken. In het Willemskwartier gaat binnenkort hetzelfde gebeuren. Veel woningzoekenden dreigen zelfs op straat te belanden. Ook voor hen wordt het dus een stuk moeilijker.
Woningbouwcorporaties willen steeds meer leegstaande huurwoningen in de verkoop gooien. Door de teruglopende economie zijn er echter nauwelijks kopers. De woningen blijven lang leeg staan. En dat, terwijl veel woningzoekenden nu al op straat leven. Bij tien graden vorst slaapt een uitgeprocedeerd Irakees gezin, met kinderen van 3, 5 en 8 jaar, in het Kronenburgerpark. Wethouder Lenie Scholten van GroenLinks zegt hierover volgens ons plaatselijke dagblad, in navolging van Pim Fortuyn en Gerrit Zalm: "vol is vol". Dat moet een verkeerd citaat zijn, denk je dan. Maar nee hoor, ze heeft het nog steeds niet herroepen. Ze kunnen terug naar Noord-Irak. Bommen op Bagdad of niet. Waar zijn trouwens de (voormalige) krakers gebleven, om dit Irakees gezin onderdak te brengen?
Kortom, ook daklozen krijgen het een stuk moeilijker.
|