Het dagelijks leven van burgemeester en wethouders zit elke week
vol met bijzondere avonturen. Deze maand wijdt de Stadskrant daar
op de internetsite een aparte rubriek aan. Eén van de avonturen
wordt daarbij uitgelicht met een verslag. Deze week: Hans van Hooft
Het was deze week weer een interessante week voor het Nijmeegs college.
Zo bezocht wethouder Geert van Rumund het Nijmeegs Muziekfestival
2003 en reikte wethouder Ton Hirdes de wisselbeker uit van het 3VO
schoolverkeersexamen. Dit was echter niet het enige avontuur dat
wethouder Hirdes deze week beleefde: woensdag mocht hij een nieuwe
weg in Lent openen door het besturen van een heuze stoomwals. Hoe
dit afliep weten wij niet. Voor de rammelende redactiefiets van
de Stadskrant was Lent namelijk letterlijk een brug te ver.
Wethouder Hans Van Hooft sr. hoefde zich deze week eveneens niet
te vervelen. Integendeel, terwijl zijn collega Hirdes in een stoomwals
door Lente tufte, had hij de eer om donderdag 5 juni de opening
van de Straatspeeldag op het Kruispunt Koolemans Beijnenstraat/Van
't Santstraat te verrichten. Vanzelfsprekend kon De Nijmeegse Stadskrant
dit niet onopgemerkt laten passeren.
Van Hooft heeft geluk: hij mag de opening van de Straatspeeldag
verrichten onder een strakblauwe hemel en een zon die schijnt als
nooit tevoren. Kinderen dartelen schreeuwend en lachend in het rond.
Twee agenten staan langs de Van ’t Santstraat, waar nog steeds
auto’s rijden. Het lukte de organisatie niet om deze weg volledig
af te sluiten. Wel mag het verkeer bij de openingsact even worden
stilgezet.
De wethouder komt om twee uur. Althans, dat is de planning. Om
twee uur is er echter nog geen Van Hooft te bekennen. De blikken
van de agenten speuren de weg af. “Nee, hij is er nog steeds
niet”, spreekt een van met een bezorgde blik. “Ik denk
dat hij zo komt.” En jawel: nog geen vijf minuten later verschijnt
een lachende Van Hooft. Op de fiets en gekleed in een grijze spijkerbroek
en een wit overhemd. Zijn fiets plaatst hij tegen een boom en, waarschijnlijk
om het geheel een ceremonieel karakter te geven, trekt hij vervolgens
een blauw colbertje aan.
De spanning zit er meteen goed in. “Merel, het gaat zo beginnen”,
roept een moeder. “Ga nog maar even je handen wassen.”
Een medewerker roept alle kinderen op die meedoen aan de openingsact
naar het kruispunt te komen. Een moeder zet haar dochtertje op de
foto. “Ha, ze wilde niet op de foto, maar nu staat ze er toch
op”, lacht ze.
Centjes
Wethouder van Hooft lijkt zich erg op zijn gemak te voelen. Hij
maakt een praatje met de muziekman, aait een jongetje over zijn
bol en neemt een plastic bekertje jus ‘d orange in ontvangst.
Een drankje dat prima past bij zijn grijze snorretje - dat ook een
beetje Frans aandoet. Zijn colbertje heeft hij inmiddels weer uitgedaan;
het hangt nu nonchalant over zijn rechterschouder.
Voor de openingsact begint, krijgt Van Hooft de gelegenheid een
toespraak te houden. Daar maakt hij gretig gebruik van. “Ik
heb gehoord dat het ginds gevaarlijk is”, spreekt hij. “En
dat is het natuurlijk ook. Alleen met de ongelukken op de kruispunten
valt het wel mee.
|
Dit kruispunt hoort niet bij de eerste dertig gevaarlijke
kruispunten van Nijmegen.” Toch wil Van Hooft de ‘plannetjes’
van de kinderen meenemen, zo belooft hij. Hij geeft ze aan ‘grote
mensen’ die er ‘verstand van hebben’. Klinkt spannend.
Het grote moment is dan eindelijk daar: de openingsact. De agenten
houden het verkeer tegen, zodat het kruispunt vrij van auto’s
wordt. Van Hooft loopt naar het midden van het kruispunt. Niet veel
later vormt hij het glimlachende middelpunt van de act. Kinderen
joelen, fietsen en steppen om hem heen. Auto’s toeteren. Vervolgens
baant de wethouder zich een weg door de kinderen de straat op. Af
en toe maakt hij een praatje. In zijn hand houdt hij een geel briefje.
Of dat iets met de act van doen heeft, is een raadsel. De bedoeling
van de act is op dat moment sowieso niet helemaal duidelijk. Althans,
niet voor deze redacteur.
“We wilden duidelijk maken dat het hier heel moeilijk is
om over te steken”, vertelt Janneke Waaning, medeorganisator
van de straatspeeldag, later. “De wethouder moest oversteken,
maar de kinderen liepen en reden in de weg. Ik vond het leuk dat
hij goed meedeed. Ik hoorde hem de hele tijd zeggen dat hij er niet
doorkon.
Niet veel later onderwerpen enkele kinderen de wethouder aan een
scherp interview. “Wat vond u van het idee van de kinderen?”
vraagt één van hen. De wethouder kijkt de jonge interviewer
even wat onbeholpen aan. “Je bedoelt wat jullie gemaakt hebben?
Dat vond ik heel mooi. Jullie hebben geknipt en geplakt, geloof
ik. Ik zag een poppetje, boompjes en stoplichten. Ja, ik heb een
heleboel gezien.”
Plannetjes om iets te veranderen, heeft de wethouder echter niet:
“Nou, ik hoor grote mensen vaak zeggen: het mooiste is als
er een rotonde komt. Alleen dat kost natuurlijk heel veel centjes.
En daar kun je heel lang op wachten.” De gemeente wil nu eerst
met de tien gevaarlijkste kruispunten aan de slag. Dit kruispunt
behoort niet eens tot de dertig gevaarlijkste kruispunten: “Dan
kun je wel uitrekenen hoe lang dat gaat duren”, aldus de wethouder.
Volgens Iris van Sleeuwen, vrijwilliger van stichting Jasmijn,
is het wel belangrijk dat er iets verandert: “Het kruispunt
is echt heel gevaarlijk. Kinderen kunnen bijvoorbeeld niet zonder
begeleiding naar het zwembad fietsen. De politie zegt de mensen
voor zichzelf moeten opkomen; je moet zelf zorgen dat je aan de
overkant komt. Alleen dit kun je toch moeilijk van kinderen verwachten.”
Wat motiveert Iris om zich hier voor in te zetten? “Ik doe
dit om automobilisten eens van hun voetstuk te stoten. Ze denken
dat alles van hun is; zo parkeren ze vaak hun auto op een fietspad.
En een kind kan door de auto’s hier niet zonder ouder naar
school. De gemeente geeft auto’s veel meer aandacht dan kinderen.
En dat is logisch: kinderen leveren geen geld op.”
Na het interview met de wethouder is de straatspeeldag officieel
geopend. Wonderlijk genoeg blijft het droog; dit ondanks onheilspellende
voorspellingen van het KNMI. De kinderen geven zich van hartelust
over aan bellenblazen, steppen en trommelen. En wethouder Van Hooft?
Die kan terugkijken op een roerige, maar zonnige en avontuurlijke
dag.
|