Ongunstig is het feit dat Nijmegen is gebouwd op een stuwwal. Daarnaast ligt er veel arm puin uit de Tweede Wereldoorlog in de grond van de binnenstad en aangrenzende wijken. Voor het planten dient de grond eerst verbeterd te worden. Daar hangt een prijskaartje aan en het heeft niet altijd zin. Het is goedkoper om er een jonge boom te planten die bovendien handmatig geplant kan worden. Helaas vereisen deze jonge boompjes meer verzorging, met name veel water. Voor het maandenlang water geven van de jonge planten was er vaak niet voldoende geld. Ook verliep de communicatie tussen de gemeentelijke afdeling Uitvoer, die de bomen plant, en de afdeling Beheer, die ze vervolgens verzorgt, soms zo slecht dat jonge aanplant daaronder leed. Volgens Arnoud Janson, beleidsadviseur bij de gemeente, komt dit soort misstanden tegenwoordig niet meer voor.

In Nijmegen, dat een naam hoog te houden heeft als groene stad, wordt geprobeerd voor iedere gerooide boom een nieuwe terug te zetten. Onder druk van de politiek en de samenleving worden bomen echter soms op plaatsen neergezet waar ze binnen tien jaar voor problemen zorgen, zoals vlak bij monumentale gebouwen.

Daarnaast is het voortdurend gegraaf bij de aanleg van leidingen en kabels soms een aanslag op de ontwikkeling van de boomwortels. Verder werken de vele veranderingen aan straten, het in de grond slaan van lantaarnpalen en stoplichten allesbehalve heilzaam.

Hoewel er vanuit het gemeentehuis nog steeds gejubel klinkt over het mooie groene Nijmegen en met name GroenLinks het groen in de (binnen)stad hoog op de agenda heeft staan, sterven er nog steeds onnodig bomen. Vaak omdat er onvoldoende deskundigheid is bij de uitvoerders. Zo zijn bijvoorbeeld de bomen aan de Gelderselaan op zo'n manier teruggesnoeid dat het de vraag is of deze zich nog verder ontwikkelen. De deskundigheid bij de gemeente op het gebied van groenvoorziening is wel aanwezig, maar te zeer versnipperd.

In maart van dit jaar werd Werkgroep Boomrijk Nijmegen opgericht. Die bestaat momenteel uit een tiental leden en een netwerk van vrijwilligers door de hele stad. De werkgroep wil opkomen voor de bomen in de stad. Volgens oprichter Alex de Meijer heeft iedere straat recht op bomen.

Gebrek aan ruimte en gebrek aan geld blijven echter grote problemen. Zolang de euro's nog niet aan de boom groeien, is het de vraag waarvoor wordt gekozen. Kiezen voor kwaliteit en het behoud van oude waardevolle bomen brengt hoge kosten voor het onderhoud met zich mee. Dit gaat dan uiteindelijk ten koste van het totaal aantal bomen in de stad.