"Ik werk graag met suggestie. Ik heb een project met buizen gemaakt, die amper dertig centimeter in het gras staken, maar het lijkt of ze onder de grond allemaal met elkaar verbonden zijn. Bij mijn laatste expositie, bij De Nieuwe Gang in Beuningen, riep een kind naar zijn moeder: "Ga jij hier staan en ik daar, en dan kunnen we zo met elkaar praten." Mijn suggestie werkte dus."

"Het leuke aan Galerie De Nieuwe Gang is dat ze de kunstenaars die daar in tweetallen exposeren, uitdagen om iets nieuws te proberen, en niet alleen met bestaand materiaal te komen. Er is daar een mooie tuin, gelukkig kreeg ik die toebedeeld. Mijn buizenproject had zo alle ruimte, prachtig. Voor Beuningen ben ik een jaar bezig geweest met bedenken en ontwerpen en uitvoeren. Zo'n expositie is weleens frustrerend, als je er zolang naartoe hebt gewerkt, en dan verkoop je niks. Het is leuk als mensen zeggen dat ze je werk mooi vinden, maar eigenlijk moeten ze het zo mooi vinden dat ze het aanschaffen."

"Nu zie ik resultaat van jarenlang zwoegen; doorzettingsvermogen heb je wel nodig. In 1997 won ik de Nederlandse Tuinkunstprijs met mijn beeldentuin op Fleurig, een grote tuinbeurs. Je denkt dat je doorgebroken bent en dat de opdrachten binnen zullen stromen. Dat is niet zo."

"Zeven jaar heb ik hier nu mijn atelier. In totaal werken hier achttien mensen, niet alleen kunstenaars als schilders en steenhouwers, ook striptekenaars en vormgevers. Er wordt vrij werk gemaakt, en werk in opdracht. Wij zijn een klein en daardoor hecht atelier. In november hebben we de Open Dag Spade-ateliers gehouden, voor de derde keer. Het was echt een gezamenlijke happening. Alle ateliers waren open, er was kindertheater en muziek van een flamengo-gitarist. En veel bezoekers, ja!"

Magisch

"Ik ben bronsgieter, ik werk met brons en staal, en maak waterobjecten. Niet sec beelden, het is meer dan dat. Water maakt vaak deel uit van mijn beeld. Brons is duur, want arbeidsintensief materiaal om mee te werken. Je maakt eerst mallen waarin het brons gegoten wordt. Bij kunstenaarscentrum de Olifant kan ik brons gieten. Elke keer dat er gegoten wordt, ga ik kijken, een magisch moment. Er kan een hoop misgaan; het brons kan scheuren. Na een uur is de mal afgekoeld en zie je hoe het geworden is, en wat de kleur is. Dat krijg je cadeau. Als je een bepaalde kleur wil, patineer je het: je smeert er een chemisch goedje op en het wordt groenig, gelig, of roodachtig."

"Ik ga vaak langs de Waal zoeken, naar stenen en hout. Stenen zijn fantastisch. Sinds kort gebruik ik een metaaldetector. Je moet eens kijken onder de brug wat je allemaal tegenkomt. Met die gevonden spullen maak ik beelden. Ik weet niet meteen wat ik ermee wil. Hier heb ik bijvoorbeeld stukken grafsteen, in 1994 gevonden in Italië op een omgeploegd veld, een geruimd kerkhof denk ik. En een halfvergane poppenkop, en een verroeste sleutelbos. Ik moet er lang naar kunnen kijken. Ik maak niet snel beelden, ben niet zo productief. Ik zou ook nooit fulltime kunstenaar willen zijn. Ik werk drie dagen per week als algemeen docent bij Werkenrode, een school voor gehandicapte jongeren. Lerarenopleiding handvaardigheid heb ik gedaan, hier in Nijmegen. De druk van dingen afmaken om geld te verdienen wil ik niet. Wel de stimulans dat het afmoet, maar niet dat ik snel naar oplossingen moet zoeken. Soms moeten dingen bezinken."

Voor meer informatie zie www.frederiekontheweb.nl