Terwijl Nijmegen nog zijn roes uitslaapt van de Vierdaagsefeesten, staat in openluchttheater De Goffert een man die er maar geen genoeg van kan krijgen. Augusto and friends staan daar op het podium, met de blaren op hun handen van zeven dagen spelen tijdens de feesten. De band is geformeerd rond de Molukse Augusto, die zelf het optreden heeft georganiseerd. De harde kern van de band bestaat uit een gitarist, bassist, drummer en Augusto als extra gitarist en zanger.
De geluidsmannen moeten nog wel even opwarmen, waardoor regelmatig een schelle fluittoon te horen is tijdens de eerste nummers. Nadat zij dit euvel hebben verholpen, kan er echt worden genoten van de muziek van Augusto and friends. De muziek is gevarieerd en soms heel verrassend. Met name de dwarsfluit die in een aantal nummers wordt ingezet levert onverwachte momenten op. Terwijl Augusto en zijn tweede gitarist zorgen voor pit, geeft de dwarsfluit juist meer sfeer.
De meeste nummers zijn geschreven en gecomponeerd door Augusto zelf en zijn vaak geïnspireerd door zijn eigen levenservaring. Als vader van drie kinderen bij drie verschillende vrouwen en zelf zonder vaste woon- of verblijfplaats heeft hij het niet altijd makkelijk gehad. In zijn teksten komt hij over als een wereldverbeteraar. Zijn nummers gaan onder andere over het gebrek aan liefde in de wereld, vrede, kinderen en vriendschap. Zelf zegt hij weinig te begrijpen van alles wat er gebeurt in de wereld. Het enige wat hij kan doen is er liedjes over schrijven en zingen.
De band van Augusto speelt een mengeling van rock- en popmuziek. De zang en de begeleiding lijken op die van een klassieke rockband. Ook de uitstraling van Augusto op het podium is die van een klassieke rocker: lang donker haar, leren jack, spijkerbroek met grote gaten en zwarte gitaar. De dwarsfluit en de tweede stem van de drummer herinneren meer aan popmuziek. Maar in de afgelopen zes jaar heeft Augusto met zijn band vooral een geheel eigen stijl weten te creëren.
De muziek van Augusto is een genot om naar te luisteren. Helaas worden maar weinig mensen geconfronteerd met zijn talent; tijdens de Vierdaagsefeesten heeft Augusto alleen in café Tio Pepe gespeeld. Wanneer de organisatoren van de Vierdaagsefeesten of de Valkhofaffaire eens gaan kijken bij een optreden van Augusto and friends, zullen ze zien dat deze band de moeite van het programmeren meer dan waard is.